Deja Vu (συνέχεια περί κτιρίων)

Οκτώβριος 2006.Περιπλανώμαι στην Βοστώνη.
Ρε τι μού θυμίζει αυτό, τι μού θυμίζει...
Κάπου τό 'χω ξαναδεί...

Kοίτα να δεις !
Νά 'το !
Τό 'χω κάθε μέρα μπροστά μου στο σπίτι.
Από τα πιό αγαπημένα μου γλυπτά !
Αυτό που μαγνητίζει το βλέμμα μου, αλλά και την αφή μου
με την βαρειά, μασίφ, μεταλλική του υφή.
Κοίτα να δεις ρε, τι μικρός πού 'ναι ο κόσμος !

Το "ΕΙΝΑΙ" και το "ΦΑΙΝΕΣΘΑΙ"

Ο αρχιτέκτων τα σχεδίασε άψογα,
πρέπει να ομολογήσουμε.
Άλλωστε, πώς αλλοιώς να σταθούν τα κτίρια στις Βρυξέλλες ;
Κάτι του ξέφυγε όμως,
πρέπει επίσης να ομολογήσουμε.
Αυτές οι άτιμες οι αντανακλάσεις, δεν σεβάστηκαν καν το prestige της μητρόπολης...
Εκείνη η ρωγμή εκεί πάνω τι σου λέει πάλι ;

ΣΥΜΒΑΙΝΟΥΝ ΣΤΙΣ ΠΡΟΚΥΜΑΙΕΣ

Η ακινητοποίηση του αιχμαλώτου.
Άντε να κουνηθείς, να πας πού, μπαγλαρωμένος έτσι ;



Βέβαια, καλύτερα μπαγλαρωμένος, παρά "φευγάτος", έτσι...
(Εδώ που τα λέμε, αυτή η πινακίδα απευθύνεται σε μαλάκες.
Δηλαδή τι λέει ακριβώς, "Μαλάκες μην πέφτετε στην θάλασσα με τ' αυτοκίνητά σας" ή "Κολυμπάτε χωρίς τα αυτοκίνητά σας, για να μην σκουριάζουν" ;)

ΔΙΑΣΗΜΑ ΑΔΕΛΦΙΑ

Οι Daltons αδέσποτοι...



...και οι Daltons στην φυλακή

ΤΑΞΙΔΑΚΙ ΣΤΟΝ ΒΟΡΡΑ

Το υγρό στοιχείο είναι συνυφασμένο με την ζωή.

Η ζωή εδώ εκφράζεται με την ήρεμη πλεύση ενός νηκτικού πτηνού (τι νηκτικό πτηνό θα ήταν, εάν δεν κολυμπούσε ;) και με την επεισοδιακή, σε σχήμα απόλυτου "Ύψιλον", απογείωση ενός άλλου (τι νηκτικό πτηνό θα ήταν, εάν δεν πετούσε ;)

Η ζωή εδώ είναι βαμένη γκρι.

Το γκρι είναι χρώμα ουδέτερο.



Αμφολύτης.

Σαν αμφολύτης,

συνδυαζόμενο με έντονα χρώματα
καταργεί την ουδετερότητά του,

ενώ,

μέσα από αυτήν την συνύπαρξη,
τιθασεύει τις εντάσεις
με την γαλήνη του.